Teleurstellingen

Ik ben teleurgesteld en het lot heeft zich tegen mij gekeerd.
Ik ben iets kwijtgeraakt, ik ben niets tastbaars kwijtgeraakt, maar wel een gevoel. Het gevoel van dat alles meezit. Ik ben de belichaming van de wet van Murphey: Als er iets fout kan gaan, dan gaat het fout.

Maar ik heb één ding geleerd:
Niets van aantrekken. ga zitten, lik je wonden, sta op en vecht verder!

en ik weet een leuk cadeau voor mijn 16e verjaardag. Een lang weekend Parijs.
Ik ben toch op goede vrijdag jarig. (onthoud dat xD)
Maar toch ben ik iets van mezelf kwijtgeraakt.

Ik ben wel vaker iets kwijtgeraakt. Eind december vorig jaar ben ik veel kwijtgeraakt. Een paar schoenen, een sok, een slipper en nog het ergste van alles: mijn grote liefde, mijn spijkerbroek. Dat deed even pijn. En het was genant, want ik zat op dat moment in de kerk. *krrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr* (ja dat was voorbestemd..)
Maar zoals met alle dingen die je kwijtraakt, ik ging naar de winkel en kocht een nieuwe, mooiere spijkerbroek. Eentje die de omvang van mijn kont wél aankon.. Dus eind goed al goed.

Het is alleen de teleurstelling. Ik dacht dat ik en mijn broek het wel samen konden maken. Hij zat als gegoten, en als ik een andere broek aanhad voelde het niet zo lekker. Maar deze nieuwe broek zit nog lekkerder. Sterker nog: ik heb hem nu aan. Hij heeft zich naar mijn lichaam gevormd, en het beste is: hij past om mijn dikke kont.

Ik kan slecht omgaan met teleurstellingen, heel slecht, maar ik kan mezelf wel bijeen rapen en dan vecht ik gewoon door. Met een mooie spijkerbroek aan mijn billetjes. En dan maar geen frans ondergoed.

dat komt namelijk ook nog wel.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx